Mijn aanvaring met een inbreker

Door Jism op maandag 19 juni 2017 02:59 - Reacties (49)
Categorie: Overig, Views: 8.734

Kan je je het voorstellen? Je bent aan het werk, rond net een telefoontje af, en terwijl je daar voor een moment zit, hoor je gerommel een ruimte nog geen 3 meter van je af. Wtf.

Omdat het warm vandaag was had ik de achterdeur daar waar mijn auto staat openstaan, zodat het huis een beetje door kon luchten van de warmte de afgelopen dagen. De ruimte is niets meer dan een doorgang in het huis met een schuur daar waar ik kleine dingen stal zoals gereedschap, velgen en noem maar op. Niets bijzonders zou je zeggen ...

Als je de ruimte uit loopt, heb je meteen links m'n kantoor zitten, daar waar ik 6 dagen in de week spendeer zowat aan mijn IT werkzaamheden. In de nachtelijke uren spendeer ik veel uren aan werk maar ook telefoontjes met klanten. Vraag niet in welke branche ik actief ben, die mensen leven nu eenmaal 'snachts. Ik had net getelefoneerd en legde de tel weer aan de lader.

Het moment dat ik sta hoor ik een gerommel geluid in m'n schuur vandaan komen. Geluid dat je als je het voor het eerst hoort, niet plaatsen kunt. Alsof er een mus door je spullen heen gaat, een kat een nest aan het leggen is of een verdwaalde eend ergens is waar het niet hoort. Ik denk bij mezelf, ik maak voor de 10 seconden even helemaal geen geluid meer... even kijken.

Binnen 5 seconden hoor ik overduidelijk, dat er gezocht wordt in m'n spullen. Ik grijp m'n telefoon, zet het lampje aan en storm m'n schuur in. Ik zie er iemand staan, met een oude compaq pc kast ( :') ) in z'n handen die direct de verontschuldiging maakt, ik zit in het verkeerde huis. Hij laat de kast vallen en begint te rennen. Ik twijfel ook geen moment en ren achter die mongool aan.

Terwijl ik naar buiten ren zie ik z'n fiets naast m'n auto staan. Die had die met fietsdrager en al daar maar voor het gemak neergezet. Schreeuwend en scheldend wat voor een flikker het was ren ik 'm achterna. Hard genoeg zodat in ieder geval de buren alert zouden raken. Ik twijfelde zo hard of ik 'm zou moeten vloeren en een paar rotklappen moet verkopen. Aan de andere kant dacht ik, zijn fiets staat naast m'n auto, dat is m'n borg.

Hij rent de hoek om, nog steeds sputterend dat ie in het verkeerde huis was, en hij z'n fiets hebben moest. Oprotten! Vuile hond. Stuk stront! Wat kom je inbreken bij mij ... ?

Ik liep terug, de buurman riep al vanaf het dak of alles oke was. Ik zo nee, ik heb een inbreker in m'n huis betrapt. Kom naar beneden. Terwijl de buurman zich klaarmaakte kwam die mafklap terug. Ik moet m'n fiets hebben... Ik zei 'm dat ie helemaal niks kreeg en dat ie op moest rotten. Hij was ook bang en wist dat ie de sjaak was. Terwijl ik 'm wegjaagde belde ik de politie.

0900-8844 duurde welgeteld 2 minuten op waarop ik nog geen verbinding had. 112 daarintegen bracht me direct met de meldkamer door. Binnen 2 minuten (!!) stond hier een legio aan agenten met honden, de omgeving af te struinen en hadden ze hem en een ander iets verderop al te pakken.

Ik heb het verhaal uitgelegd aan de politie, wat ie exact in z'n handen had, de fiets aangewezen in waarin de sleutel nog zat (framenummer hebben ze genoteerd), uiteindelijk werd me gevraagd even mee in te stappen want ze hadden verderop namelijk 2 gasten staande gehouden, en of ik aan kon wijzen wie het was.

https://tweakers.net/ext/f/j9SCpX4raiMW7BVpinmLOVst/full.jpg

Daar stond ie hoor, stoer kijkend, met z'n shaggie in z'n muil. Ergens denk ik ook dat het beter voor 'm was geweest dat ie z'n fiets naast mn RS4 had staan, en dat dat z'n redding was geweest want ik had 'm een pak slaag gegeven. Gepast geweld gebruiken mag. Iemand voor burgerarrest mag ook. Je moet echter in een split second de keuze maken of je overgaat tot zoiets of niet. Voor hetzelfde geldt draagt diegene een mes op zak.

Zover ik weet is ie meegenomen, hebben ze mijn aangifte opgenomen en hoor ik er morgen wat meer van. De PC kast is voor vingerafdrukken in een zak gestopt en z'n fiets in beslag genomen. Ik mocht de dader overigens niet vanuit de auto aanspreken. Ik wou het namelijk zeker weten, het was iemand met een twents accent. Gewoon een verdwaalde blanke die dacht dat ie hier wel even z'n slag slaan kon.

Met zulke mensen moet je gelijk dealen. Al is het niet voor jezelf, is het wel voor de volgende, daar waar ook ingebroken wordt. Ik ben ook niet bang aangelegd en de verassing op het moment met het lampje de schuur in stormen had ie totaal niet verwacht. Het kon ook anders lopen. Mensen kunnen in een schrik reactie rare dingen doen. Als dat gebeurde dan had ie het de komende 2 maanden kunnen heugen ook.

Ik hou echt niet van inbrekers, mensen die in huis komen stelen. En voor wat? Een PC kast van nog geen 10 euro? Dit zijn de mensen die je woongenot en gevoel van veiligheid letterlijk komen verstoren. Daar maak je korten metten mee. Ik heb wel een dikke +3 voor de politie die er echt met 2 minuten en met 6 man + 2 honden sterk ter plaatse was. Direct zochten ze de omgeving ook af. De dader was namelijk een blokje verder gevonden samen met iemand anders.